கண்ணனின் கிறுக்கிப்போட்ட காகிதங்கள்

நான் ஒரு பாதி நீ ஒரு பாதி
கவியும் கதையும் எழுதிடவா
இதில் இரு பாதிகள் சேர்ந்து
ஒரு சோடி நாம் என்றிடவா

ஆயிரம் கனவுகளுடன்
பேசிய விழிகள் நான்கும்
பேச்சின்றி தொலைந்து
அரங்கேறிய இந்நாளில்

மண்மீது ஒரு விழி
விண்மீது மறு விழி
கைபேசி மொழி வழி
காற்றில் கலந்த பொன்னாளே

கருவறை வாசத்தின் முகரல்
மறுமுறை உன்னில் தேடி
சிலிர்த்துப் போக அன்று
முடிவு கொண்டதும் இந்நாளில்

கருவறை உனது ஆயினும்
அங்கே துடித்தது எனது உயிர்
சிலிர்த்தது மேனியல்ல என்
சுவாசத்தின் இதய ஒலியே

ஆசை தெரிவுகளில் அன்று
ஆடைகள் கொண்டுவந்தாய்
ஆர் என்று தெரியாத எனக்கு
அப்படியே பொருந்தும் படி

கண்களில் கைது செய்திருப்பில்
ஆடைககள் அளவின்றிப்போகலாம்
இதயத்துக்குள் கருவுற்றதால்
அணிந்து பார்த்து அள்ளி வந்தேன்

பயணத்தின் தொடக்கத்தில்
பாதி கதை நீ சொன்னாய்
மீதி கதை நான் சொல்ல முன்
வானம் தாண்டி நீ வந்தாய்

கதை சொன்ன கருவிழியை
கண் தேடி அலைய முன்னே
கால்கள் ஓடி கைபிடித்திட
காலம் கனிந்த பொன்னாளே

கண்டங்கள் பிரிந்த கோட்டை
காதலுடன் தாண்டி ஓடி வர
கங்கணம் கட்டிய
என் பாசக் காவலனே

கண்டம் தாண்டியது என்
உடல் மட்டுமே தவிர
என் உயிர் உன்னிடத்தில்
தானே என் கொள்ளைக்காரியே

உன்னை சேரும் நாள் எண்ணி
உறக்கம் தொலைத்த இந்நாளில்
காணத் துடித்தேன் கண்ணா
கனவிலும் உன் வருகை வேண்டி

எனை சேர உறக்கம் தொலைக்க
உன்னை தேடி உன்னிடத்தில்
உலகை மறந்து ஓராயிரம்
கனவு சுமந்தது இப்பொன்னாளே

உலகம் மறந்து உயிர் மறந்து
ஊர் திறந்து உற்றார் திறந்து
உன்னோடு பேசிக் கொண்டு
வரவுக்காக காத்துருந்ததும்
இந் நாளில்.....

உலகை நீயோ மறந்தாய்
நானோ உயிரை தொடர
அனைத்தையும் துறந்து
ஆயத்தம் ஆன பொன்னாளே

உன்னிடத்தில் உறைந்த நிமிடங்கள்
உரையாற்றுகிறது உணர்வுகளோடு
உடலினிலே ஊற்றியது பாசம் என்
உயிரில் படர்ந்து சுவாசம் கலந்து
வாசம் வீசுயது இந்நாளில்

காலங்கள் ஓடியது அதில்
கற்பனைகள் பொங்கியது
காலடி வரும் வரைக்கும்
பல யுகம் தெரிந்தது கொடுநாளே

மணித்துளிகள் நாளாக
நாள் ஒன்றும் யுகமாக
நான் சுமந்த மழலைதனை
தோள் சாய்க்க துடித்ததும்
இப்பொன்னாளே

கவனம் கவனமென்று
காரியத்தில் கண்ணாயிருந்து
என் கருவாச்சிக்கு கதை
சொல்லி நான் கருக்கலைந்ததும்
இப் பொன்னாளிலே

இதில் உன் பாதி எதுவென்றும்
என்மீதி இதுவென்றும் யார்தான்
புரிந்து கொள்வார் அப்படி புரிந்தால்
நம் ஜாதி புரிந்து கவிகூட இனித்திடும் !