மாயம் போன நெஞ்சும் சாயம் போன சேலையும்

என்னுயிரே என் நிலையும்
உன் நிலையும் ஒன்றோடி 
உயிரும் உயிரும் ஒன்றாய்
சேர்ந்து உரசிக்கொள்ளுதா 

தொண்டைக்குழியில் ஒற்றை 
வார்த்தை சிக்கித்தவிக்குதா 
உதட்டின் மேலே ஊறும் எச்சி 
ஏனோ வறண்டு போகுதா

தொட்டுத் தழுவாத போதும் 
நெஞ்சில் மொட்டு மலருதா
கட்டியணைக்காமல் மேனி 
வேர்த்துக்கொட்டி உச்சி கூசுதா

கண்ணை மூடித்தூங்கும் போது 
எந்தன் வாசம் தட்டியெழுப்புதா
சொர்க்கவாசல் கதவைத் திறக்கும்
சாவி எங்கள் முத்தமானதா

மொத்த உணர்வைக் கேட்டு உந்தன்
பட்டுச்சேலை சாயம் போகுதா 
எனக்கானவளே உன்னவனின் 
உணர்வில் உண்மை உள்ளதா 

உண்மையென்றால் ஓடிவந்து 

ஒட்டிக்கொள்ளவா